Rywalizacja w karate shotokan
Aż do schyłku XIX wieku jakakolwiek umowna walka pomiędzy karatekami była nie do pomyślenia. „Zawody” jeśli w ogóle się odbywały, przypominały raczej pojedynek na śmierć i życie, a pozostawienie przeciwnika żywym było wyrafinowaną formą pohańbienia go. Starodawna technika walki wzbudziła ciekawość publiczności, a moda na Daleki Wschód dopełniła reszty. Sportowy aspekt karate przyciągnął setki miłośników zrzeszonych w dziesiątkach związków na całym świecie. Do podstawowych technik karate należą ciosy proste – tsuki, ciosy okrężne – uchi, kopnięcia – keri i bloki – uke. Wszystkie części ciała muszą harmonijnie współpracować, by uzyskać stabilność, która jest niezbędna dla zadania ciosu lub kopnięcia. Siła uderzeń i kopnięć w karate rodzi się ze skoncentrowania maksymalnej energii w momencie zetknięcia z celem. Koncentracja ta zależy w dużym stopniu od prędkości wykonania techniki. Szybkość będzie niewiele warta bez odpowiedniej kontroli. Moc i skuteczność techniki rodzi się z użycia właściwych mięśni. Siła, szybkość, koncentracja, wytrzymałość i orientacja to to czego potrzebuje każdy, kto chciałby zacząć naukę jakiegokolwiek sportu. Wiemy jednak, że w większości przypadków przynoszą nam to kursy i szkolenia. Nie można być ospałym i wolnym, gdyż przegraną mamy gwarantowaną. Karate to bardzo znany i powszechny sport, którym posługują się ludzie od dawnych lat. Domyślamy się, że z biegiem czasu staje się on co raz to bardziej doskonały i ulepszany, co chwila nowe chwyty, uniki i wiele innych. Jednak większość z nich są stałe i niezmienne, zależy to tylko od nas, jak dane techniki i sztuczki będziemy wykonywać. Wiadomo, że ktoś szybki i skupiony na tym co robi osiągnie więcej niż ten, kto robi to z opóźnieniem. A więc jak widać szybkość jest podstawą do budowy naszej wiedzy i powiększania jej w jakimś sporcie. Jest wiele ćwiczeń na szybkość, dlatego też powinniśmy z nich zaczerpnąć i wziąć coś do siebie. Karate to przyszłościowa sztuka walki, warto jej zaczerpnąć, nawet tylko i wyłącznie po to, by się rozciągnąć i zapoznać z tym, co chcemy dalej wykonywać.